പ്രണയം ...

പ്രണയം ...
സുന്ദരമായ പദം
സാന്ദ്രമായ സം ഗീതം
ലോലമായ വികാരം ,
കാണാതെ അറിയുമ്പോള്‍
മൊഴിയാതെ കേള്‍ ക്കുമ്പോള്‍
നിലാവു പോല്‍ സുന്ദരം ,
അകലെയാണെങ്കിലും അരികിലെന്നറിയും
സ്നേഹസ്വാ ന്ത്വനമാണീ പ്രണയം !

അണയാത്ത മോഹവും
തീരാത്ത ദാഹവും
അണയാത്ത ദീപം പോല്‍
അഗ്നി തന്‍ ജ്വാലയാകവേ ,
ഒരു നിശയുടെ അന്ത്യത്തില്‍
തീരുന്നതല്ലീ പ്രണയം !

നോവേകും വിരഹം
മിഴിനീരണിയിക്കും നൊമ്പരം
മനമുരുകും നോവുകള്‍
തോരാത്ത മഴയായ് തീരവേ,
നനുത്ത തൂവല്‍ സ്പര്‍ ശം പോല്‍
ഒരു കാണാക്കിനാവായ്
അരികിലെത്തുന്നതാണീ പ്രണയം !!

പ്രണയത്തിന്‍ മുറിവേറ്റു വാങ്ങിയാല്‍
ഞെട്ടറ്റു വീഴുമൊരു പൂവായ് മാറി
പ്രാണനറ്റു പോകും ദേഹം കണക്കെ
പിടഞ്ഞു തീരുമീ പ്രണയം !!!

കുരുതിപ്പൂക്കള്‍ ..:

പിറക്കും മുമ്പേ
നിലച്ചു പോയൊരു
കുരുന്നു ജീവന്റെ
തേങ്ങലുകള്‍ കേള്‍ ക്കുന്നുവോ

ഒരു ചെറു തുടിപ്പായ്
ഉള്ളില്‍ കുരുക്കവെ തന്നെ
ഈ പൊന്‍ മുത്തിനെ
കുരുതിപ്പൂവാക്കി മാറ്റിയല്ലോ

പിറവിയെടുക്കും മുമ്പേ
പെണ്‍ കുഞ്ഞെന്നറിവിനാല്‍
രക്തബിന്ദുക്കളാക്കി
കുരുതിപ്പൂക്കളം തീര്‍ ത്തതെന്തേ...

നഗരമെന്ന നരകം ...:

നഗര പരിഷ്കരണത്തിന്‍ പേരില്‍
കോടികള്‍ കൈമാറി വന്നപ്പോള്‍
മിനുക്കമേറെയായ് വീഥികളില്‍
അഴുക്കുകള്‍ ക്കുള്ള കാനകളേറെയായ്

കോണ്‍ ക്രീറ്റ് കാനകള്‍ കെട്ടിയുയര്‍ ത്തി
കാണാകുഴികള്‍ മരണക്കെണികളായ്
വികസനമേറെയായപ്പോള്‍
നടപ്പാതകള്‍ നടക്കാനാകാത്ത പാതകളാക്കി

കാല്‍ നടയാത്ര ദുരിതം മാത്രമായ്
ദുരിതമേറുവാന്‍ പൊതുജനം മാത്രമായ്
പവര്‍ കട്ടിന്‍ ധന്യമുഹൂര്‍ ത്തത്തില്‍
വഴിയാത്രക്കാര്‍ ക്കിരുട്ടടിയായി

അവകാശികളില്ലാത്ത കുഴികളേറെ തെളിഞ്ഞു
അറിയാതെ കാലൊന്നിടറിപ്പോയാല്‍
കാനയില്‍ നിന്നും ഉയിര്‍ ത്തെഴുന്നേല്‍ ക്കാം
ഇന്നീ വികസനത്തിനൊരു രക്തസാക്ഷികൂടിയായ്

ഇരുളിന്‍ മറയില്‍ കാല്തെറ്റി വീനൊരു പാവം
ഇന്നൊരു ഓര്‍ മ മാത്രമായ് ... ബാഷ്പാഞ്ജലികള്‍ മാത്രമായ്

അമ്മ തന്‍ സ്നേഹം

ആദ്യമായ് കണ്‍ മിഴിഞ്ഞപ്പോള്‍
പുന്‍ ചിരിയാല്‍ പൊന്നുമ്മകള്‍ നല്കി..
ദാഹവുമായ് നാവു നുണഞ്ഞപ്പോള്‍
ജീവാമൃതമേകി താരാട്ടി ഉറക്കി..
മെല്ലെയൊന്നു കരഞ്ഞല്‍ പൊലും
ഓടി വന്നുമ്മ വെച്ചു മാറോടു ചേര്‍ ത്തു പുല്കി..
ആദ്യമായ് അമ്മ എന്നക്ഷരം കേള്‍ ക്കെ
ആഹ്ലാദചിത്തയായ് നൃത്തം ചവിട്ടി..
പിച്ച നടക്കുമെന്‍ കാലില്‍ പാദസ്വരമിട്ടു
ആടയാഭരണങ്ങള്‍ , മാറി അണിയിച്ചു..
ഓരോ വളര്‍ ച്ചയും നിറഞ മനസ്സോടെ കണ്ടു
കൂട്ടായ്, തണലായ് എന്നും കൂടെ വന്നു...
അറിവുകളെന്തെന്നു അറിഞ്ഞു നടത്തി..
അരുതാത്തതെന്‍ തെനു ചൊല്ലി തന്നു..
ചെയ്യേണ്ടതെന്തെന്നു ചെയ്തറിയിചു..
തെറ്റുകളെല്ലം തിരുത്തി തന്നു..
അറിയുന്നു ഞാനാ നിര്‍ മല സ്നെഹം ..
എന്‍ അമ്മ തന്‍ ജീവസ്നേഹം ..
സ്നെഹമയിയാം എന്‍ അമ്മ നല്കി
സ്നേഹം നിറഞ്ഞൊരീ ജീവിതം ..
എന്നുമീ സ്നെഹം നിറഞ്ഞൊരീ ജീവിതം ..!!

ഇവള്‍ .. ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി .....:

അറിയുന്നുവോ ഇവളെ....
അഗ്നിയായ് ജ്വലിക്കുമാ മനസ്സിന്‍
നെരിപ്പോടില്‍ കനലുകളിന്നും
പുകയുന്നു... ആളിപ്പടരുന്നു...

സ്നേഹത്തിന്‍ താക്കോലിട്ടു തുറന്നൊരു
ഹൃദയത്തില്‍ കൂടുകൂട്ടി
സ്വയം മറന്നെല്ലാം നല്കി
സ്വര്‍ ഗീയ നിമിഷങ്ങളെന്നോതി...

വന്‍ ചനയുട മുഖം മൂടി മാറ്റിയപ്പൊള്‍
വിദ്വേഷമാകെ പടര്‍ ന്നേറി
കലുഷിതമായ് മനസ്സുമായ്
മരണമാല്യം കൊരുത്തെടുത്തു,

മരണദേവനും കനിഞ്ഞരുളീ
ജീവനേകുവാനുള്ള വരം ,
കൈവിട്ടു പോയൊരു മരണമാല്യം
കൈവന്നു പോയൊരു ജീവരാഗം

ചന്‍ ചലമായ മനസ്സിനുള്ളില്‍
അചന്‍ ചലമായ് വിദ്വേഷം
അരികില്‍ വന്നവരൊന്നുമേ
അറിഞ്ഞില്ലയീ മനസ്സിന്‍ നൊമ്പരം ..

കണ്ണടച്ചു ഇരുളെന്നു
പരിതപിക്കുന്നിവള്‍
ഇരുളല മാറ്റി വെളിച്ചമേകുവാന്‍
അരുവദിക്കില്ലിവള്‍ ആരെയും ...

മരണത്തിലേക്കിനി യാത്രയില്ലെന്നുറപ്പിച്ചവള്‍
എന്നിട്ടും ദുഖപുത്രിയെന്നു സ്വയം വിധിച്ചവള്‍ ...

ഇവള്‍ ... ഒരു മഞ്ഞു തുള്ളീ....
ഹൃദയത്തില്‍ ചേര്‍ ത്തു വെച്ചവര്‍ തന്നെ
ഒരു നാള്‍ തട്ടിയെറിഞ്ഞു നീരാവിയാക്കി
പെയ്തൊഴിയാത്തൊരു മഴത്തുള്ളീയായ്..
ഭൂമിയില്‍ വീണലിയാന്‍ കൊതിച്ചവള്‍ ....
നിനക്കായ് ഞാന്‍ നേര്‍ ന്നിടട്ടെ ഭാവുകങ്ങള്‍ ...

അവളുടെ അമ്മ:

കളിപ്പമ്പരമൊന്നു കൈയിലേന്തി
കരിവളയാകെ തട്ടിക്കളഞ്ഞ്
കണ്മഷിയാകെ കവിളില്‍ പരത്തി
വിതുമ്പും ചുണ്ടുമായവള്‍ എന്നരികിലെത്തി

അമ്മയെന്നവള്‍ തേങ്ങിടുമ്പോള്‍
നെന്‍ ചകമാകെ പിളര്‍ ന്നു പോയ്
നെന്‍ ചോടു ചേര്‍ ത്തു ഞാന്‍ പുല്‍ കിടാം
താരാട്ടിനീണമായ് മാറീടാം

അച്ഛനും അമ്മയും ഞാന്‍ തന്നെയാകാം
നഷടമായൊരു അമ്മയായ് ഞാന്‍ തന്നെ മാറീടാം
അം ഗനവാടി തന്‍ മുറ്റത്തു നില്കുമ്പോള്‍
ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും നോക്കി തിരയുന്നു
പെറ്റമ്മ തന്‍ വാല്‍ സല്യം ​നുകരുവാന്‍
കണ്ണീരോടിന്നും അവള്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു...

ചൊല്ലുവാനാകില്ലെനിക്കീ സത്യം
കിന്നാരമോതിയവനോടൊത്തു നിന്നെ കൈവിട്ടു
പോയവള്‍ മാത്രമാണു നിന്‍ അമ്മ...
വരില്ലിനിയൊരുനാളിലും നിന്‍ അമ്മ....

മൊഴി

മൊഴിയാത്തതെല്ലാം ഹൃദ്യമായി
മൊഴിഞ്ഞതെല്ലാം മന്ത്രമായി
മൊഴിയൊന്നു തെറ്റിയാല്‍ രോഷമായി
അവിവേകമെന്നു ചൊല്ലുകയായി

ആത്മരോഷം അറിഞ്ഞുപോയാല്‍
അപരാധിയെന്നു മുദ്രയായി
മൌനത്തിന്‍ കൂട്ടിലിരുന്നു പോയാല്‍
ഭീരുത്ത്വമെന്നു ചൊല്ലുകയാണു

മൊഴിയെല്ലാം സത്യമായ് തീര്‍ ന്നിടുമ്പോള്‍ ....
മൊഴിമാറ്റം നടത്തുവാന്‍ തിടുക്കമായ്...
മൊഴികളൊന്നും ചൊല്ലാതിരുന്നാല്
മൊഴിയുവാനെറെ കൊതിച്ചുപോയ് ..